بستن
FA EN

وبینار"عفاف نگرشی و نقش آن در امید آوری خانواده" برگزار شد

وبینار"عفاف نگرشی و نقش آن در امید آوری خانواده" برگزار شد


وبینار"عفاف نگرشی و نقش آن در امید آوری خانواده" برگزار شد

معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه گیلان  وبینار"عفاف نگرشی و نقش آن در امید آوری خانوادهرا با سخنرانی خانم دکتر زبردست (عضو هیأت علمی گروه روانشناسی و مشاور رییس دانشگاه در امور زنان و خانواده) در تاریخ 5 مرداد ماه 1401 با حضور 275 نفر شرکت کننده به صورت مجازی برگزار نمود.

بخشی از مطالب مطرح شده در وبینار "عفاف نگرشی و نقش آن در امید آوری خانواده" توسط خانم دکتر زبردست عضو هیأت علمی گروه روانشناسی دانشگاه گیلان

در تعریف سلامت لازم به توجه است که سلامت صرفا نبود بیماری در جنبه جسمانی نیست؛ بلکه سلامت در چند بعد به صورت همزمان مبین سلامتی است. سازمان بهداشت جهانی برای تعریف و شاخصه سلامت، ابعاد متعدد و مختلفی را براساس پژوهش­های دوره های زمانی مطرح کرده است. این ابعاد شامل سلامت جسمانی، سلامت روانی، سلامت اجتماعی و سلامت معنوی است و نیز مهارت­های لازم برای سلامت را که اخیرا به تعاریف قبلی اضافه کرده است، شامل مهارت و دانش استفاده از فضای مجازی و مهارت و دانش نسبت به زبان جهانی یا بین المللی است. این که برای شاخصه سلامت، داشتن این دو مهارت اخیر لازم است می تواند به این معنی باشد که پس سلامت افراد می تواند در این دو بستر با بی دانشی به خطر بیفتد. مثل مساله ای که در پدیده نوظهور ویروس کرونا اتفاق افتاد، مساله "اطلاعات زدگی" بود که به نداشتن این دو مهارت اخیر مربوط است. 

از مهم­ترین خطرهای موجود در چنین فضاهایی، تزریق ناامیدی به صورت آگاهانه یا غیرآگاهانه به افراد است که منجر به خالی شدن ذخایر یا سرمایه روانی می شود. با توجه به این که ما همواره در معرض استرس- چه استرس مثبت و چه استرس منفی- هستیم؛ ذخایر روانی ما در حال مصرف هستند و لازم است برای تامین و بهینه سازی ذخایر روانی، آگاهانه اقدام کنیم. از اقدامات آگاهانه تامین ذخایر روانی، عفاف نگرشی و سلامت نگرشی است که به امیدآوری و تامین امید منجر می شود.

از مواردی که می تواند عفاف نگرشی و سلامت نگرشی را به خطر بیاندازد، خطاهای شناختی است. خطاهای شناختی متعددی وجود دارد. سه خطای شناختی-برحسب مدت زمان سخنرانی در وبینار- مطرح شد. خطای "تعمیم" به معنای نسبت دادن مساله منفی به همه افراد یا همه موقعیت­ها و معمولا در جملاتی است که با قیدهای "همیشه، همه، اصلاً و هرگز" آغاز می شود. خطای دیگر، خطای "انتزاع گزینشی" است که به معنای برداشت جزئی و شخصی از کل یک رویداد یا واقعیت و در آخر، خطای "برچسب­زنی" که به تنبلی شناختی منجر شده و مانع ارزیابی و قضاوت صحیح هر رفتاری به صورت جزئی می شود و با این خطا پیش­داوری منفی اتفاق می افتد.

توصیه می­ شود با خودآگاهی و ذهن آگاهی از تخلیه هیجانی خود در روابط با دیگران در دنیای واقعی و دنیای مجازی بپرهیزیم و نسبت به تخلیه سمّی هیجان­های دیگران آگاهی داشته، متوجه باشیم و متاثر نشویم.

 

 

آدرس کوتاه :